Binmediğim hiç bir otobüs
Beklemediğim hiç bir durak kalmadı bu şehirde
Gittikçe azalıyor hayat
Neyi erken yaşadıysam
Hep ona geç kalıyorum
Sana göçüyorum her sonbahar
Yolların çıkmıyor aşkıma
Unuttuğun yağmurların adı saklımda Seni içimden terk ediyorum....
Susmaktan yoruldum
Kuşlar ve şarkılar bu şehri terk edeli beri
Efkar demliyorum gözlerimde
yaşlarımı, yanağıma varmadan öldürüyorum
Tam sancağımdan yaralıyorum kendimi
Alnını yüreğime dayadığın güne bakıp
Seni içimden terkediyorum....
Ne unutacak kadar nefret ettin
Ne hatırlayacak kadar sevdin
Yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin biliyorum
Beni hep bulmamak için aradın
Yanılgımdın
Yandığımdın
Yangındın
Sensizliğe yenilmek
Sana yenilmekten zor olsada
Ardımda bir sürü "belki"ler bırakarak Seni içimden terk ediyorum....
Şimdi
İçimde öldürecek bir anı bile bulamayan
İki yarım kaldık
Tamamlayamadı k bizi
Elinden tutamadık yanlızlığımın
Saçlarımıda uzaklarına gömdün
İçimin mavisi senin okyanusundandı
Al! geri veriyorum.
Kilitleri hep yanlış kapılara vurdun
Devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim
Sana bensizliği terkediyorum
"Yâren`ime uzanmayan bütün dallarım kırılsın" demiştin
Aşk içinde doğmuşsa nereye kaçabilirdi?
Ne tuaf değil mi?
İçimi acıtanda sendin
Acımı dindirecek olanda
"Ya öldür beni"dedim
Ya da git benden
İçi bulanık bir sevdanın ucunda
Seni kaybettim
Aldırmadın aldırmalarıma
Bir gecede yakıp yârini
Şafaklara sattın ihanetini
Küllerime basanlar bile utandı yaptığından
İşte soluk bir ömrün son nefesi
Benden...
İçimden...
Terkediyorum. .!
Maxicep.com - Neyi erken yaşadıysam hep ona geç kalıyorum...
SEN GEÇ KALMA
Ben hep geç kaldım. Yakalayamadım bir türlü... Ulaşamadım ona... Nasıl bir duygudur mutluluk hiç tadmadım.
Gözlerimi kapattım, hayal ettim mutlu günleri fakat hepsi bir hayalde kaldı işte...
Sonra açtım gözlerimi dünyaya, baktım karşıya. Gözlerimi alan bembeyaz bir ışık gördüm aynada.
Elimi uzattım, yaklaştım ama tutamadım.
Benimmiş gibi, çok yakınımdaymış gibi yaşadım ama ona ulaşmayı başaramadım.
Acılara geç kalınır mı hiç?
Ben kalamadım. Hep en başından beri acılar yoldaşım oldu benim.
İçtiğim su, yediğim ekmek, soluduğum hava her şey ama her şeyde o vardı. Kurtulmalıyım dedim, kaçtım fakat hep yakalandım.
Ben kaçtım, o kovaladı. Hiç yakamdan düşmedi yani... Düşüremedim. Mutluluklara hep geç kaldım.
Acılarıysa hep erken yaşadım.
Anladım ki... Neyi erken yaşadıysam hep ona geç kalıyorum.
Hayat her şeye rağmen çok güzel, her şeye rağmen yaşamaya değer fakat hiç adil değil bir kez daha görüyorum.
Mavi deniz, ortasında ben...
Ellerim iki yanımda sağa sola bakıyorum.
Sonra bir iç çekiyorum.
Ve kendi kendime söyleniyorum. Bir oyundu beyazlarım.
'Evet' lerim yalan. Ruhum talan...!
Kalbim talan...!
