|
|
 |
 |
Okunma |
|
257 |
Sızın yâr bana.
Senin tessellini yitirdiğimden beri, elimden ayrılıklar tutuyor; el ele dolaşıyoruz terk edilmiş sahilleri.
Acıların canı yanıyor adını anınca, susayım diye yalvarıyorlar.
Yaralar senin susuşunla yaralanıyor; bir söz um
Tamamını Göster....
uyorlar dudağından merhem olur diye.
Bir bilsen, ne kadar zamandır kapımda bekleşiyor unutuşlar, bir yol bizi de hatırlasın diyorlar.
Geceleri sokak lambalarının loşluğuna sığınıp birbirlerine sarılıyorlar ama yine de çok üşüyorlar.
Bir sabah gelip yüzlerini tek tek öpüp okşarsın diye umuyorlar.
Bir de, evden kaçmış mutluluklar var;
hâlâ sığınacak bir köprü altı arıyorlar ama gözleri aydınlık pencerelerin önünde, belki sen ekmek verirsin diye bekliyorlar.
Umutlar var hemen aşağı mahallede, gecekondu yapmışlar kendilerine, köylerini bırakmışlar, kalplerden sürülmüşler.
Gelirsin diye yolunu gözlüyorlar.
Yolları sorma, onlar hepsinden perişan, sevgilinin köyüne dolanmak için can atıyorlar, kıvranıyorlar ama nafile...
Sen olmayınca, yollar da yolda kalıyor, ayakları taşa dolanıyor.
Neredesin ey yar?
Sensiz ayrılık bile ayrıldı sevdiğinden. Sensiz hüzün de mahzun oldu.
Sensiz şiirler yarım kaldı, dudağa değmedi; sadece bir fısıltını bekliyorlar.
Heceler senin elinden tutup şarkılara sokulmak istiyorlar.
Haberin var mı sevdiceğim, burada kuşlar yuvaya uçmuyor; gurbet bile gurbete düşüyor.
Duydun mu, burada bahar geldiğine pişman oluyor; güzün yaprakları kuruyor.
sensiz ayrılık bile ayrılık olmuyor, kavuşmak bile tat vermiyor.
Sensiz ne seven sevebiliyor, ne sevilen sevildiğini biliyor.
Sensiz sözler boşluğa düşüyor, sensiz kalem kâğıda dokunmuyor, sensiz dudak dudağa değmiyor.
Sensiz ne sevda seviniyor ne veda üzülüyor.
Sensiz hüzün bile yüze gelemiyor, acılar utanıp kuytulara saklanıyor........
Ben değişmem dünyayı saçının bir teline
seni tahminin den çok daha çok seviyorum
Kurban olayım ismimi söyleyen o diline
seni tahminin den çok daha çok seviyorum
sensin benim aklımdan çıkmayan düşünce
hayellerinle bile gündüzdür bana gece
sevinçten uçuyorum inan seni görünce
seni tahminin den çok daha çok seviyorum
mevlaya şükrederim seni tanıdım diye
sen olmasan yaşanacak ne kalır geriye
yakınlaşmak var iken uzakta durmak niye
seni tahminin den çok daha çok seviyorum
öyle özlerim seni hadi çıkıp gel artık
doğsun gönlüme güneş gel yüzüme gül artık
ekmeğimi ikiye tam ortadan böl artık
seni tahminin den çok daha çok seviyorum
bulutlardan dökülen her yağmur tanesinde
perdeleri savuran çılgın rüzgar sesinde
senin aşkınla atan kalbimin her köşesinde
kanla yazılmış bu söz seni çok seviyorum
kaderimiz örülmüş dantelce ilmek ilmek
en sevdiğim olaydır seninle ağlayıp gülmek
onurdur benim için yollarında sürünmek
şanla yazılmış bu söz seni çok seviyorum
en hassas yerindesin kanayan yüreğimin
karşımda bakıp durur eskimeyen o resmin
dilimden düşmez oldu hecelediğim ismin
sanla yazılmış bu söz seni çok seviyorum
suçluyum biliyorum kabul olmaz özürüm
varlığınla güçlüyüm yokluğunla çürürüm
kimselere aldırmam senin için ölürüm
canla yazılmış bu seni çok seviyorum
yARen
|
