|
|
 |
 |
Okunma |
|
261 |
VAHİY
Vahyin lügat manası: Vahiy, işaret
etmek, yazı yazmak, yazılmış nâme ve kitâbe, elçi göndermek, ilham etmek ve
gizlice söz söylemek manalarına gelir.
Vahyin ıstılahı manası: Yüce Allah’ın
peygamberine dinî bir hükmü bildirmesi, onun kalbine nakşetmesidir.
Vahyin geliş şekilleri: Vahiy Hz.
Muhammet (s.a.v)e çeşitli tarz ve şekillerde gelmiştir. Bunların başlıcaları
şunlardır:
Vahyin en eski, yani ilk şekli Hz.
Peygamber (s.a.v)in uyku halinde iken gördüğü sadık (gerçek) rüyalardır.
Hz. Peygamber sonradan bir hakikat
olarak zuhur edecek olan hadiseleri bu rubaları ile daha önceden görmüş
oluyordu.
Cebrail (a.s) görülmediği halde Hz.
Peygambere çok net bir ses halinde gelen vahiydir. Bu çok net sesi
Peygamberimiz çan sesine benzetmişti. Kendisine gelen vahyin en aşır şekli bu
idi. Net ses bittiği zaman Hz. Peygamber Allah tarafından ve Cibrîl vasıtası
ile bu şekilde vahy olunan sözleri aklında tutmuş oluyordu.
Cebrail (a.s) tarafından Hz.
Peygamberin kalbine nefes (üflemek) suretiyle yapılan vahiydir.
Cebraillin insan sûretinde gelip,
Peygamberimize vahiy getirmesidir. Hz. Peygambere en kolay gelen vahiy budur.
Ekseriya "Dıhye" adındaki sahabî sûretine girerek gelirdi.
Cebrail’in Hz. Peygambere uyku
halinde iken vahiy getirmesidir.
Hz. Peygamberin uyanık bulunduğu
sırada Cenab-ı Hak ile konuşma şeklinde vuku bulan vahiydir.
Vahiy meleğinin kendi aslî sûreti
üzere görünerek tebliğde bulunmasıdır. Bu sûretle vahiy, Hz. Peygambere yalnız
iki defa vaki olmuştur.
| 
