Sana uğur`lar olsun... Ben gidiyorum,sen uğurlamasan da...canın sağolsun!!!
Ellerimi uzattım;tutar gibiydin Tutmamıştın oysa,ben...yanlış anlamışım Tüm yanlışları anlatmalıydın oysa...yapmadın Bana bir özür bile yeterdi oysa...o da çok geldi sana
Bu son gidişimdir,haberin ola...!
''Gel'' deme bana,sakın... Onca uğraşlarım,çabalarım sonunda,son demindeyim içimdeki hezimetinin. Gözlerimde nemden eser yok bu kez,acıya alışmak bu olsa gerek...
Belki değiştirebilirdik beraber bu kötü kaderi.Her şey bir anda toz pembe olabilirdi,yada deniz daha mavi ,
güneş daha sıcak,hatta yıldızlar bile daha parlak olabilirdi...ve biz,daha mutlu olabilirdik...ama çok geç kaldık
Sen
kendini avut artık sahillerde sereserpe...belki gece,yakamozun koynunda
rakı-balık sofralarında,yada sabaha karşı gün doğumunda...
Yolun sonundayız...
Aslında sen o yolda hiç yolcu olmamıştın değil mi?...şimdi anladım
Ama canını sıkma sen;
güneş daha sıcak,hatta yıldızlar bile daha parlak olabilirdi...ve biz,daha mutlu olabilirdik...ama çok geç kaldık!!
Sen
kendini avut artık sahillerde sereserpe...belki gece,yakamozun koynunda
rakı-balık sofralarında,yada sabaha karşı gün doğumunda...
Yolun sonundayız...
Aslında sen o yolda hiç yolcu olmamıştın değil mi?...şimdi anladım
Her harfine ölümler beğendiğim adımı dudaklarımdan sökerek git..
Bana çıkan tüm sokakları sil adres defterlerinden...
Yaşayıp da kendi yüreğine bile ispat edemediğin...
Bu sevdayı,mutluluk bakiyelerden düş gayri...
Gözlerime demir pervazlardan ölüm göz kırpıyorken durma git.
Git...
Yüzüme öyle bakma git. Hiç durma, bir gidenin bir daha asla
giremeyeceği kapı orada , git. Hiçbir şey açıklamak zorunda değilsin.
Giderken söyleyecek şey bulamaz insanlar. Sen bahanelerin arkasına
sığınanlardan olma git..
(Oysa daha doyamadım sana... Kokunu
yeterince çekemedim içime.. Yapacağımız ne çok şey vardı!.. Neler
planlamıştık.. Şimdi ne yapacağım ben? Nasıl duracağım ayakta? Kal
dersem kalır mısın yar? Nasıl istiyorum yalan bile olsa "Bu gidiş
sadece zorunluluktan bekle beni döneceğim" demeni..)
Her aşk
biter sen de git. Hem zaten biteceği daha baştan belli bir aşktı
bizimkisi. Sen gitmezsen belli ki bir gün ben gidecektim. Herkes kendi
tercihini yaşar ve sen tercihini yaptın. Rahat ol git! Aklın kalmasın
burada, dramatik vedaların kahramanları olmayalım git!!!
(Benim
aklım sende kalacak. Sadece aklım değil yüreğim de.. Bitmezdi bizim
aşkımız. Asla terk etmezdim seni. Benliğimi, varlığımı, hayatımı
adamıştım ben bu aşka. Beni tercih etmeni isterdim, benimle yaşamanı
isterdim. Şimdi kimi ya da neyi seçtiğinin ne önemi var artık?
Ağlayacağım ardından, kahretsin ağlayacağım...)
İstersen dost
olabiliriz, haberleşiriz birbirimizle. Mutlu olmanı isterim. Sen
mutluluğu hak eden bir insansın. Elbette ben de mutlu olacağım merak
etme git. Hayatımıza başkaları girecek ve biz belki de birlikte
yaşadıklarımızı bir süre sonra hatırlamayacağız bile, git. Hangi yara
kabuk bağlamamış ki bugüne kadar? Hangi ateş sönmemiş ki? Yapman
gerekeni yap, git!
(Sensiz mutlu olabilir miyim ben yar?
Unutabilir miyim bu kadar kolay? Yaşadığımız onca şeyi silebilir miyim?
Mümkün değil, seni içimden çıkartıp atmam, mümkün değil. Biliyorum
hiçbir ilaç iyileştiremeyecek senin açtığın yarayı. Senin yaktığın
sevda ateşi hiçbir zaman sönmeyecek. Senin mutlu olmanı istediğim de
yalan. Mutlu olma yar, benim gibi sende mutlu olma. Belki o zaman
yeniden dönersin bana..)
Hadi zaman geçiyor artık, git. Hem
neden suratın asık? Sevinmelisin gittiğine. Aslında sana teşekkür
etmeliyim. Beni bu aşkın yükünü taşımaktan kurtardığın için. Rahatladım
biliyor musun? Bende kalan birkaç parça eşyanı da gönderirim ardından.
Fırsat buldukça ararım seni hadi, git!
(Gitme benim güzel
sevdalım, gitme. Beni bu aptal dünyada bir başıma bırakıp da gitme.
Gidip de yüreğimi öldürme. İçim acıyor, kalbim sıkışıyor. Ben asıl
sensizliğin yükünü taşıyamam gitme. Ne olur, gitme...)
